Şu noktaya tekrar bakın. Orası evimiz. O biziz. Sevdiğiniz ve tanıdığınız, adını duyduğunuz, yaşayan ve ölmüş olan herkes onun üzerinde bulunuyor. Tüm neşemizin ve kederimizin toplamı, binlerce birbirini yalanlayan din, ideoloji ve iktisat öğretisi; insanlık tarihi boyunca yaşayan her avcı ve toplayıcı, her kahraman ve korkak, her medeniyet kurucusu ve yıkıcısı, her kral ve çiftçi, her aşık çift, her anne ve baba, umut dolu çocuk, mucit, kâşif, ahlak hocası, yoz siyasetçi, her süperstar, her “yüce önder”, her aziz ve günahkâr onun üzerinde – bir günışığı huzmesinin üzerinde asılı duran o toz zerresinde.

 

Evrenin sonsuzluğu karşısında dünya çok küçük bir sahne. Bütün o generaller ve imparatorlar tarafından akıtılan kan nehirlerini düşünün, kazandıkları zaferle bir toz tanesinin bir anlık efendisi oldular. O zerrenin bir köşesinde oturanların başka bir köşesinden gelen ve kendilerine benzeyen başkaları tarafından uğradığı bitmez tükenmez eziyetleri düşünün, ne çok yanılgıya düştüler, birbirlerini öldürmek için ne kadar hevesliydiler, birbirlerinden ne kadar çok nefret ediyorlardı.

 

Böbürlenmelerimiz, kendimize atfettiğimiz önem, evrende ayrıcalıklı bir konumumuz olduğu hakkındaki hezeyanımız, hepsi bu soluk ışık noktası tarafından yıkılıyor. Gezegenimiz, onu saran uzayın karanlığı içinde yalnız bir toz zerresi. Bu muazzam boşluk içindeki kaybolmuşluğumuzda, bizi bizden kurtarmak için yardım etmeye gelecek kimse yok.

 

Dünya, üzerinde hayat barındırdığını bildiğimiz tek gezegen. En azından yakın gelecekte, gidebileceğimiz başka yer yok. Ziyaret edebiliriz, ama henüz yerleşemeyiz. Beğenin veya beğenmeyin, şu anda Dünya sığınabileceğimiz tek yer.

 

Gökbilimin mütevazılaştırıcı ve kişilik kazandıran bir deneyim olduğu söylenir. Belki de insanın kibrinin ne kadar aptalca olduğunu bundan daha iyi gösteren bir fotoğraf yoktur. Bence, birbirimize daha iyi davranma sorumluluğumuzu vurguluyor, ve bu mavi noktaya, biricik yuvamıza.

 

Fakat bir zaman kadar önce kapağını açtığım bilgisayarın trackpad’inin çalışmadığını gördüm. Mouse hareket ediyor ve tepki veriyor fakat clicklemeye çalıştığımda başarılı olamıyordum. Objeleri seçiyor, ekranda dolanıyor ama bir türlü bırakmıyordu.

Çözebilemek için trackpad’in üstünde bir süre tepindikten sonra, sorun mouse ile ilgili olduğu için, çantamdan diğer mouse’u çıkarıp sağa click, sola click işimi hallediyordum.

Bir oldu, iki oldu, artık sıkıldım. Konuyu Google’a danıştım. Benden başka kimse bu problemi yaşamamış gibi görünüyordu. İşin kötüsü bu durum düzenli olarak oluşmuyor, bazen oluyor bazen de olmuyordu.

Tam umudu kesmişken tepinmeyi bırakıp düşünmeye karar verdim:

1. Olay uyku modundan çıktıktan sonra oluyordu.
2. Tüm problemli anlar, bilgisayarı çantadan çıkarıp açtığımda oluşmuştu. Masanın üstünde uyku modundan çıktığımda böyle bir durumla karşılaşmıyordum.

Sorun, çantadan çıktıktan sonra uyku modundan çıkan ve sadece bana ait bilgisayarda oluşuyorsa ve yazılımsal değil ise (arada sistemi birkaç kere yenilemiştim) ve donanımsal değil ise (düzenli olarak olmuyor) bilgisayar ile ilgili değil çanta ile ilgiliydi.

Acaba neydi? (Devam edemeyeceğim vaktim kısıtlı, arkası yarın :)

Aldım çantayı önüme. İçindekileri tek tek çıkarttım. Şöyle bir üstten baktım. Durumu etkileyebilecek tek şey mouse’tu. Mouse’u dışarıda bırakıp diğer eşyaları çantaya yerleştirdim. Bilgisayarı kapatıp çantaya koydum, çıkardım. 3 kere daha yaptım. Sonuç her denemede aynıydı. Trackpad sorunsuz çalışıyordu. Zanlı bulunmuştu.

Peki çantadaki mouse trackpad’i nasıl etkileyebilirdi?

Çözüm bu noktadan sonra basitti. Mouse çantada sıkıştığı için basılı kalıyordu. Bilgisayar uyku modundan çıktığı için clicklenmiş bir mouse ile karşılaştığı için haliyle trackpad’in click’i çalışmıyordu. Bir daha bu duruma düşmemek için mouse’u kapatıp çantaya koymam yeterliydi.

Problem, trackpad’in çalışmaması. Sorun yaratan şey, çanta. Çözüm, çantanın içindeki mouse’u kapalı tut :)

Ama öyle yapmıyorum. Aynı durumla karşılaştığımda çantayı sallayıveriyorum, düzeliyor. Yani problem trackpad’in çalışmaması. Çözüm, çantayı salla. Keza, çözüm sorunun içinde :)

İlki O2 idi. Zone 1, 2, 3 idare ederken, trene binip de zone dışına çıkınca patlıyordu. İhtiyacım olan limitsiz data hattına hediye ettikleri konuşma ve sms imkanları da paha biçilmezdi. Konuşma hakkı UK içinde 30 sn. yetti. Sms olayını denemedim bile.

İkincisi ise 3 oldu. O2′yu aratmadı. Benzer performans -sızlık- bu operatörde de mevcuttu. Üst katta çeker, alt katta çekmez. HDSPA’yı geçtim, 3G’yi zor buldum.

Haydi diyelim Londra büyük şehir. Devletin kuralları katı. Kamuoyu baskısı yüksek. Yeterli bağlantı noktası kurulumunda problem var. Ama bir de müşteri hizmetleri var ki bir kere deneyen arkasına bakmadan kaçar. 800′lü hattın numarasını duyan İngiliz vatandaşları bile aramaya yeltenmiyor. Haydi muhtemelen Hindistan’da bulunan call center’ları geçtim, yüz yüze mağazadan sim kart alıyorsun, şu iPhone’un kartını değiştireyim diye bir zımbırtınız var mı diye sorduğunda, böyle bir hizmetimiz yok cevabını alıyorsun.

Şimdi geriye ıvır zıvır operatörleri saymazsak Vodafone ve Orange kaldı. Sonraki seyahatlerde sırasıyla onları da deneyeceğim. Şunu da ekliyeyim, eğer İstanbul’daki Turkcell Londa’da olsa, tüm operatörlere nal toplatırdı. Öyle O2 Arena yapmakla olmuyor bu işler :)

Oysa ki havaalanına iner inmez Turkcell’i gördüm. Koşa koşa gittim ve “Şu şanlı Turkcell kartımı iPhone’a takmak için bir aparatınız var mı?” diye sorduğumda, yetkili masanın altından bir zımba çıkardı, tezgahın üstüne yaslayarak bir zımba telini nasıl yaptığını anlamadığım bir şekilde tezgahın üstüne bozulmadan, yamulmadan bırakıverirken gülümsedi.

Eminim Turkcell’in de sim kart değiştirmek için bir servisi yoktu. Ama çözüm odaklı, pratik zekalı olmak böyle bir şey işte.

Çok yaşa Turkcell, gözünü seveyim Türk insanı :)

Web sitenizdeki form ile yatırım hesabı için kayıt olmaya çalışıyorum fakat form çalışmadığı için devam edemiyorum. Yardımcı olur musunuz?

Karşınızdaki yetkiliden gelecek cevabı az çok tahmin ediyorsunuz tabi. Ve aynen öyle oluyor:

Mozilla ile mi deniyorsunuz?

Hem Mozilla hem de Safari ile denedim. İkisiyde de olmadı.

Tam ben de onu söyleyecektim diyor yetkili. İkisi ile de çalışmıyor. Sadece Internet Explorer kullanabilirsiniz.

Pek iç açıcı bir durum değil bu. Göremediğiniz bir sistem ile dünya bakır piyasasında yatırım yapabilir, Apple hissesi satın alabilir durumdasınız. Fakat sisteme IE haricinde bir browserla üye olabilmek bile mümkün değil.

“Ben Apple kullanıcısıyım ne yapacağım?” veya “Tamam dünya piyasasına yatırım için gerekli altyapıyı kurmuşsunuz ama bir form ile üye bile kabul edemiyorsunuz. Bu bir çelişki yaratmıyor mu?” soruları arasında gidip geldikten sonra, teşekkür edip başınızın çaresine bakmaya karar veriyorsunuz.

Bu da bir anımdır, şöyle dursun…

Vipsaş’tan Murat Özer’le yapılan konuşmada, eski filmlerin tekrar düzenlenme ve tamir işlemleri, gıcır gıcır görüntülerle izleyenlerin beğenisine sunulduğu anlatılıyor. Yazıyı okurken eski filmeler geldi aklıma elbet. Sinema şaheserleri değiller belki ama nostaljikler. Eski Türk filmi izlemek gibi bir olgu vardır hatta.

Görseller: http://www.banubozdemir.com/filmleri-korumanin-en-iyi-yolu-restore/

O günlerde yapılan filmler, bugün tekrar elden geçirilerek görüntü kaliteleri iyileştiriliyor. Bugün yapılan filmlerin ise mutlaka dijital birer kopyaları vardır muhakkak. Bu durumda bugünün filmeleri hiçbir zaman eskimeyecek.

Bu, aslında insan algısının da zaman içinde değişeceğini gösteriyor.

Örneğin buz gibi bir bira içtiğinizi düşünün. Gözünüzde bir şey canlanıyor değil mi? İşte o biradan aldığınız lezzet o gözünüzde canlanan obje ile ilgili. Çünkü tad alma duyusu sadece dilinizle değil, elinizi hafif nemlenmiş olan bardağa götürürken başlıyor. Dokunuyorsunuz, elinizle soğuğu hissediyorsunuz. Ağzınıza yaklaştıkça kokusu geliyor. Bir yudum alıyorsunuz. Soğukluk ve bardağın dudaklarınızda bıraktığı hisle birlikte biranın tadını alabiliyorsunuz. Aynı birayı bir matarada içtiğinizde bu tadı alamayacaksınız.

İşte nostaljik film izlemek de benim için böyle bir şey. Görüntüdeki çizikler, kırıklar, sesteki hışırtı, 35mm.’nin verdiği renk…

Nostaljik film sevenler için son fırsatlar arkadaşlar. Bizden sonraki nesiller nostaljik film diye bir kavrama sahip olamayacak. Tadını çıkarın :)

Son 3-5 yıldır bir çok konuşmaya şahit oluyorum. Şöyle bir projem var. Şu açıdan super bir fikir. Eminim işi bu olanlar benden çok daha fazlasıyla karşılaşıyorlar. İşleri gerçekten çok zor.

Benim iyi bir fikirle ilgili çok basit bir tanımım var. “Eğer fikriniz sektör olma potansiyeline sahipse iyi fikirdir, doğru fikirdir“. Kabul ediyorum biraz iddialı. Fakat sizin dışınızda milyonlarca insan bu fikir sayesinde hayatlarını kazanabilir, başka milyonlar bu fikir sayesinde bir ihtiyacını giderebilir.  Fakat bu kadar yaratıcı olabilmek inanın ki çok zor!

İlgi alanım olduğu için rahatlıkla örnek verebiliyorum, örneğin “sigorta” iyi bir fikirdir. Yılda 4 trilyon dolar ciro yapan dev bir sektördür. Fikir ilk ortaya atıldığında bugünlere gelebileceğinin düşünülmüş olma ihtimali çok zayıf. O günlerdeki amaç kazanmaktan çok korumak idi.

İşte bu noktada biraz mütevazi olmak gerek. İyi bir fikir aramak yerine doğru fırsatı tespit etmek, doğru platformda, doğru zamanda ve doğru bir şekilde konumlandırmak daha gerçekçi bir hedef olabilir. Bunun dışındaki arayışlar için insan ömrü biraz kısa gelebilir…

1) Öğrencilere: Bu yaz tatilinden istifade edip Matematik Dünyası dergisinin kapak konularını okuyabilirsiniz. Örneğin, analizi ta en başından ve sindirerek, özümseyerek öğrenmek için, 2007-III ve sonrası sayılarımızın kapak konuları birebirdir. Yalana dolana başvurmadan, analizin bu kadar derinine inen ikinci bir kaynak daha bulamazsınız. Düşünsenize, gerçel sayıların tanımını vermekle başlıyoruz analize. MD’nin bu sayılarını okursanız sırtınız analizde bir daha yere gelmez diye düşünüyoruz. www.matematikdunyasi.org

2) Önümüzdeki Pazartesi Matematik Köyü’nde yazokulumuz başlıyor. 135 liseli birden aynı anda gelecek. (Anneee!) 3 ay boyunca dağ başında matematik yapacağız.
Her ne kadar TÜBİTAK’tan destek alamadıysak da, hiçbir başvuru para yüzünden reddedilmeyecektir. Bu, ta ilk günden beri ilkemiz olmuştur. Bazı günler yemek çıkmasa da bozmayacağız! (Bu şaka tabii, aşçımızın ünü yedi düvelde duyuldu. Bildiğimiz patatesi bile çok lezzetli yapıyor!)
Yazokulu ayrıntıları aşağıda.

3) Liseliler için: http://matematikkoyu.org/lise2010.
6 değişik program var:
Fen ve Anadolu liselerine yönelik Matematik, **21 Haziran – 4 Temmuz. Kontenjan dolmuştur.
Liselilere Soyut Matematik  **5 – 18 Temmuz
Liselilere Matematik III*, *19 Temmuz – 1 Ağustos.
Liselilere Matematik IV*, *2 – 15 Ağustos (Köye geliş 1 Ağustos).
Liselilere Matematik V, **16 – 29 Ağustos.
Lise Öğrencilerine ve Öğretmenlerine Olimpiyat Eğitimi, 30 Ağustos – 12 Eylül

4) Üniversiteliler için: 12 Temmuz – 20 Eylül arası. Hem lisans hem de lisansüstü seviyesinde. Seviye giderek artacak.
Ayrıntılar http://matematikkoyu.org/tmd2010 sayfasında.

Yazınızın verimli geçmesi dileğiyle.
Ali Nesin (www.matematikdunyasi.org, www.matematikkoyu.org)

Fakat 20 yıl sonra öğrendim ki işler değişmiş. Artık programcıklar istenildiği zaman çalıştırılabiliyor, bir şeyin tetiklemesiyle aktif olup sonra yuvalarına dönebiliyorlarmış. Ne kadar güzel :)

Örneğin bir event oluşturuyoruz. Görevi öpme eylemini geçekleştirmek.

function (öpme eventi) { git Cem’i öp }

Bu event burada duruyor. İhtiyaç duyduğumuzda bir şeyi bu event’e yönlendirebiliriz. Veya event pusuda bekleyerek, Cem istediğimiz bir konuma geldiğinde (örneğin askerden döndüğünde) gidip Cem’i öpebilir.

Daha basit olarak nasıl anlayabilirdim bilmiyorum…

Dip not: Cem bu yazı için küllüm yalan demişti, ama askerde olması sebebiyle yayınlıyorum yine de :)

Sevgili Türk Telekom ve Garanti,

Her ay kaç tane fatura ödediğimi bilmiyorum. Fatura takip etmek epeyce zoruma gittiği için tüm faturalarım için otomatik ödeme talimatım var. Bir tanesi hariç! O da ev telefonum. Bu hikaye işte bu telefonun hikayesi :)

Faturalarımı otomatik ödeme talimatı ile ödemeye ve hayatımdan bir yükü daha atmaya karar verdiğim gün, aldığım tüm hizmetleri dökerek teker teker hepsi için talimat verdim. Ev telefonuma sıra geldiğinde bankanın sistemi hata verdi. Telefon ile destek almaya karar verdim ve müşteri hizmetleri ile görüştüm. Yetkili bu numaraya ait başka bir otomatik ödeme talimatı bulunduğunu ve bu sebeple işlem yapamayacaklarını belirtti.

Sevgili Türk Telekom, işte bu noktada seni rahatsız ettim. Bu numaranın bana ait olduğunu ve otomatik ödeme talimatı veremediğimi ilettim. Gerçekten ilgin için müteşekkirim, kontrol ederek Garanti Bankası’ndan otomatik ödeme talimatı verdiğimi söyledin. Oysa ki benim böyle bir talimatım yok. Keşke olsa, aynı işlemi bir daha yapmak için uğraşmam. Bu durum üstüne aldığım öneri ile Garanti Bankası’nı aradım.

Sevgili Garanti Bankası, işte bu noktada da seni rahatsız ettim. Ama sistemlerinde böyle bir talimat olduğunu ama kimin olduğuna dair bana bilgi veremeyeceğini ilettin. Her türlü ahmaklık ihtimalime karşılı, zor bela o “biri” nin ben olmadığımı teyid edebildim çok şükür.

Şimdi, evde su bitti. Erikli’yi aradım su getirsin diye. Bir de ne duyayım? Evet telefonum borcundan dolayı kesilmiş. Bu durumu mütemadiyen 3-6 ay arasında yaşıyoruz. Neyse ki iki şişe bulunduruyorum evde. Diğeri bitene kadar bu işi çözmek için vaktim var. Aksi taktirde ailece susuz kalacağız. (Gofret için problem yok, şehir şebekesi suyunu içebiliyor. Ya da içemiyor belki! Neden kendi içmediğim suyu Gofret’e veriyorum ki? Kendime kızdım şimdi!)

Her neyse, sevgili Türk Telekom, söz konusu telefon hattı bana ait. Teyid için Türk Telekom kayıtlarına bakabilirsin. Var olan ama kimin olduğu bilinmeyen otomatik ödeme talimatı bana ait değil. Keşke bu arkadaş hesabında para bulundursa, faturalarım ödense! Ama böyle bir şey yok. Kesiliyor telefonum sürekli! Yoksa uğraşır mıyım bu kadar?

Sevgili Türk Telekom ve Garanti, lütfen ikiniz bir olup bu vatandaşın işine bir çözüm bulun. Dilerseniz üçümüz bir gün beraber bir kahve içelim, sohbet edelim. Eminim bu telefonun bana ve talimatın başkasına ait olduğu konusunda hem fikir olacağız. Garanti Bankası diğer talimatı kaldıracak. Benim telefonum otomatik ödeme talimatı kabul edebilecek. Kesilip durmayacak. Boşu boşuna faiz ödemeyeceğim.

Ne dersiniz?