Gofret kaşar peynire bayılıyor! Biri buzdolabını açıp, kaşar peyniri eline alır almaz, mutfağın kapısında beliriveriyor. Bir parça kaşar peynir vermezsek kendimizi kötü hissediyoruz.

Geçtiğimiz gün yine aynı senaryo yaşandı. Açtım buzdolabını. Bir dilim kaşar peynir kestim ve arkamda gırıldayan bir tip. Hakkını yedi tabi. Kahvaltımı hazırlamaya devam ederken aklımdan şunlar geçiyordu:

Aslında Gofret kaşar peynir sevmiyor olabilir. Bir köpek neden kaşar peynir sevsin ki? Tüm bu olayın başlangıcında, biz hasbelkader bir parça peynir vermişizdir. Gofret, kaşar peynir ortaya çıktığında “aaa bunlar bu güzel kokulu şeyle oynaşırken bana yiyecek veriyorlar” diye düşünmüştür ve kaşar peynir kokusunu duyduğunda zıplayıp geliyordur. Biz de bu durum her tekrarlandığında, “aaa bu köpek kaşar peynire bayılıyor” diye düşünerek vermeye devam etmişizdir.

Şimdi burada kim şartlanmış oluyor? Biz mi, Gofret mi?