“Nefes Alanı” İnsanları

Kasım 25 2 Yorum Kategori: Blog

Biraz önce Müge Çerman‘ın blogundaki yazısını tekrar okudum. İşaretli yazıları zaman zaman okurum. Hatta biraz sonra bir kere daha okuyacağım. Ama unutmamak için aklımdakileri şuraya karalamak istedim.

Müge, “Seçimler bitti, ama her şey şimdi başlıyor.” demiş. Aynı başlığı ben de kullanmak istiyorum, ama tercihimi farklı yapacağım. Bu, duruma pozitif baktığımın bir göstergesi.  Müge’ye katılmadığım tek bir nokta var yazısında. O da şu kısım;

“Ne yazık ki çoğu at gözlüğü takmış, “apolitik” olmayı fasulye gibi nimetten sayan bir sürü iyi eğitimli genç, umursamaz bir tavırla günlerini geçirip duruyor. Aksine inanmam mümkün değil….  Dileyen dilediğini düşünür saygım var. “

Apolitik olmak kişisel bir seçim olamaz. İsteyen istediği gibi düşünür, doğrudur, evet bu kişisel tercihlerle sınırlıdır. İstediği şekilde bir inanca sahip olabilir, istediği rengi, yemeği, düşünceyi, ideolojiyi tercih edebilir. Fakat iş toplumsal boyuta taşındığında, önce geçmişi, sonra günü ve daha sonra da geleceği ile ilgili sorumluluklara sahip olmalıdır. Politik olmak veya olmamak toplumsal bir meseledir. Bu sorumluluğa sahip olmayanları neden diye sorgulamam, fakat kimse de benden saygı duymamı bekleyemez.

nefesBen bu durumu şuna benzetiyorum.

Bir hayat var. Fiziksel olarak bir noktada konumlanmak zorunda. Hayat dünyanın bir noktasına konuveriyor. Hayatın sahibi, bir ömrü olduğunun farkında.

Etrafına bakıyor, ömrü boyunca nefes alabileceği kadar alan yaratıyor kendisine ve kalanını koyveriyor.

2 Yorum Yapılmış

Kendi yorumunuzu ekleyebilirsiniz
  1. Seçim geçeli biraz oldu sanırım :) Politik olma eyleminin toplumsal bir mesela olması konusu epeyce ilginç bir yaklaşım olmuş…

    ahter 25 Kasım 2009 at 13:23 Permalink
  2. Evet seçimler geçeli bir süre oldu. Durumu sindirmem zaman almış biraz :)

    İlker Utlu 25 Kasım 2009 at 14:18 Permalink

Kendi yorumunuzu ekleyebilirsiniz

Commenter Gravatar